H ιστορια της τεχνης του Τατουαζ

Αρχαιολογικά ευρήματα σε Γαλλία, Πορτογαλία και Σκανδιναβία, τοποθετούν χρονικά την απαρχή του τατουάζ τουλάχιστον 12.000 χρόνια πριν, στη Νεολιθική εποχή, καθιστώντας μια από τις αρχαιότερες τέχνες που γνωρίζει ο άνθρωπος. Σε διάφορους πολιτισμούς, τα τατουάζ χρησιμοποιούταν για τον διαχωρισμό κοινωνικών καστών, θρησκευτικής λατρείας καθώς και σαν μέθοδος ίασης. Ο πολιτισμός των Φιλιππίνων χρησιμοποιούσε τα τατουάζ ως σημάδια που καθόριζαν την τάξη και τα κατορθώματα των μελών της κοινωνίας. Η τέχνη περιθωριοποιήθηκε με την έξαρση του χριστιανισμού και σχεδόν εξαφανίστηκε στην περιοχή της Ευρώπης έως τον 16ο αιώνα όπου εξερευνητές όπως ο Sir Martin Fribisher, William Dampier, ο καπετάνιος James Cook, και τα πληρώματά τους επέστρεφαν από τα ταξίδια τους “φορώντας” κομμάτια της τέχνης. Τους επόμενους αιώνες, η τέχνη παρέμεινε χαρακτηριστικό των περιθωριοποιημένων κοινωνικών ομάδων καθώς περιοριζόταν σε αυτούς που ζούσαν γύρω από τα λιμάνια. Η χαμηλή τιμή του για τις εποχές το στιγμάτισε ως αντικείμενο ασχολίας των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων. Αυτό άλλαξε στα μέσα του 1960 χάρη στο κίνημα των χίπις, που μεταμόρφωσε την τέχνη της δερματοστιξίας σε μια mainstream μορφή έκφρασης. Το 2000 μ.Χ. το τατουάζ είχε ανακτήσει τη φήμη του τόσο πολύ, που το 15% των ενήλικων Αμερικανών, είχε τουλάχιστον ένα. Έως το 2020, το νούμερο των “συλλεκτών” ενδέχεται να αγγίξει το 35% των ανθρώπων παγκοσμίως.